Casussen Ethiek

Geen ebola, geen paniek!

9 aug , 2019  

Paniek in het Maasstad Ziekenhuis in Rotterdam. Een patiënt was mogelijk besmet met het ebolavirus. Ze was net terug uit Congo, een land waar het virus regelmatig slachtoffers maakt. Verder onderzoek was nodig om het zeker te weten. Er werd direct groot alarm geslagen. De huisartsenpost en spoedeisende hulp werden afgesloten. De hulpdiensten schaalden direct op naar een GRIP-2 situatie. Dat staat voor een ‘incident met een duidelijke uitstraling naar de omgeving’. Onder het motto: ‘we communiceren pas als we het zeker weten om geen paniek te veroorzaken’, bleef lang onduidelijk wat er nu precies aan de hand was. Ook toen uitlekte dat er mogelijk iemand met een ebolabesmetting in het ziekenhuis was, zwegen de instanties. Het is juist hun taak om bij grote calamiteiten de buitenwacht te informeren.

Niet naar huis

Op het moment van het ebola-alarm zaten tientallen mensen in de wachtkamer. Zij kregen te horen dat ze niet naar huis mochten en dat zij (ook kinderen) uit voorzorg in quarantaine werden geplaatst. Aan hen werd niet verteld wat er nu precies aan de hand was. Dit duurde ruim drie uur en daardoor werden veel aanwezigen boos en opstandig. Zoals eerder gezegd, lekt tegenwoordig  alles vrij snel uit dus ook mensen in de wachtkamer lazen wel over mogelijke ebolabesmetting op Facebook en Twitter. ‘Het was heel angstig’, vertelt een vrouw die met haar dochter naar de Huisartsenpost was gekomen. ‘We konden geen kant op en er waren geen doktoren. Ik denk dat het personeel ook in paniek was. Ze mochten niets vertellen, zeiden ze.’

Geen paniek

‘Als het woord ebola valt, gaan er protocollen in werking. Dat ga je niet op die manier in de wachtkamer tegen iedereen vertellen‘, zegt Van den Brink, voorzitter van het bestuur van de Huisartsenposten Rijnmond. ‘We hebben mensen verteld dat er onderzoek moest plaatsvinden en dat we ze zouden informeren zodra we iets wisten. Dat hebben we een paar keer gezegd. Dat is heel vervelend, maar zoiets kost nu eenmaal tijd.

Degenen die willen weten hoe het precies is gegaan, kunnen de reconstructie lezen die is gemaakt door het AD.

  • Wat vind je van de manier waarop Maasstad het heeft aanpakt? Hoe zou jij de ‘communicatie’ aanpakken vanaf het moment dat het vermoeden bestaat?
  • Hoe zou je specifiek omgaan met de groep mensen die uit voorzorg in quarantaine werd geplaatst?
  • Wat vind je van de manier waarop het ziekenhuis er in de media over heeft gecommuniceerd? Zou jij het anders doen (hoe dan..)?


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *